De camera van de Samsung Galaxy A55

De hoofdcamera gebruikt een Sony IMX906-sensor van 1/1,56 inch met een diafragma van ƒ/1.8, phase detection autofocus en optische beeldstabilisatie. Die stabilisatie is het onderdeel dat je in de praktijk het vaakst merkt: bij schemerlicht houdt de camera de sluiter langer open zonder dat je hand het beeld verpest.

De ultragroothoek zit op een IMX258-sensor van 1/3,06 inch, ƒ/2.2, met een beeldhoek van 123 graden. Samsung koos hier voor 12 megapixel waar veel toestellen in deze prijsklasse een 8 megapixel-sensor krijgen. Het verschil zie je terug in de scherpte aan de randen van een brede opname. Deze lens heeft vaste scherpstelling, dus scherpstellen op een dichtbij onderwerp lukt er niet mee.

Dat verklaart meteen waarom de macrolens een aparte 5 megapixel-camera is met ƒ/2.4 en eveneens vaste scherpstelling. Bij toestellen waar de ultragroothoek wel autofocus heeft, neemt die lens de macrofunctie over. Hier gebeurt dat op een losse sensor, wat in de praktijk minder detail oplevert. Wil je een close-up van iets, kom dan met de hoofdcamera dichterbij: dat levert vrijwel altijd een beter resultaat op.

De volledige lijst met technische gegevens vind je terug in ons overzicht van de Samsung Galaxy A55 specificaties.

Bij daglicht levert de hoofdcamera scherpe opnames met veel detail. Internationale testers zagen dat Samsung de verwerking heeft bijgesteld ten opzichte van de A54: de beelden ogen iets scherper en de kleuren zijn ingetogener geworden, dichter bij natuurlijk zonder flauw te worden. Bladgroen en luchten profiteren daar het meest van.

Het contrastbereik is ruim, de belichting klopt en de kleurtemperatuur zit goed. In vlakke stukken zoals een egale lucht kruipt er soms lichte ruis in beeld, ook binnenshuis. Storend wordt dat zelden.

Bij weinig licht springt de nachtmodus meestal vanzelf aan, en dan blijven opnames verrassend rustig en gedetailleerd. Schiet je een avondfoto waarbij die modus niet inschakelt, dan zie je het verschil direct: minder contrast, uitgebeten lichtpunten en flauwere kleuren. Even nakijken of het maantje in de camera-app aanstaat, loont dus.

De ultragroothoek doet het bij daglicht sterk, met goede scherpte en kleuren die overeenkomen met die van de hoofdcamera. Ga je binnen of bij tegenlicht fotograferen, dan zakt de scherpte en komt er ruis bij. Voor deze prijsklasse blijft het resultaat bovengemiddeld.

Dit is een van de weinige punten waarop de A55 een stap terug deed, en het staat nergens vermeld. De Galaxy A55 heeft geen echte telelens, dus zoomen gebeurt altijd digitaal door een uitsnede uit de 50 megapixel-sensor te nemen.

Bij de A54 leverde die 2x uitsnede nog nette foto’s op. Bij de A55 zagen testers duidelijk meer ruis en een zachter beeld, waar de gewone 1x-opnames juist scherper werden. Kleur, contrast en belichting blijven gelijk, het gaat puur om detail.

Verder dan 2x kun je tot 10x digitaal inzoomen, maar daarboven zakt de kwaliteit snel weg. Wil je een onderwerp op afstand scherp vastleggen, loop dan dichterbij of maak een gewone opname en snij hem achteraf bij. Dat werkt in de praktijk beter dan de zoom schuif ver opendraaien.

Op papier is het een 32 megapixel camera met ƒ/2.2, gebouwd op een Sony IMX616-sensor van 1/2,74 inch met vaste scherpstelling. Wat je terugkrijgt in je fotomap is iets anders: in de brede stand komen selfies eruit op 12 megapixel, en in de uitgesneden stand op 8 megapixel. Pixel binning voegt meerdere pixels samen tot één, wat detail kost maar ruis onderdrukt.

Bij goed licht zijn die selfies scherp en natuurlijk van kleur, met een HDR-verwerking die je gezicht netjes belicht zonder de achtergrond wit te blazen. Wordt het donkerder, dan verdwijnt er vlot detail en blijft het contrastbereik achter bij de hoofdcamera.

De reden is simpel: deze sensor zit sinds de Galaxy A51 vrijwel onveranderd in de A-serie, en is daarna in de A52, A53 en A54 terechtgekomen. Wie vooral selfies maakt, wint met de A55 dus weinig ten opzichte van een ouder model uit dezelfde reeks. Kijk je naar de refurbished Samsung Galaxy A55, houd dan in je achterhoofd dat de winst bij de camera’s achterop zit.

Beide hoofd lenzen nemen op in 4K bij 30 beelden per seconde, dus ook de ultragroothoek. Dat komt in deze prijsklasse maar zelden voor, waar 4K vaker alleen op de hoofdcamera zit.

De beelden van de hoofdcamera hebben stevige kleuren, goed contrast en veel detail. Samsung legt er wel wat kunstmatige verscherping overheen, wat je op gras en bladeren terugziet. De ultragroothoek geeft zachtere beelden met een iets smaller contrastbereik, waarbij lichte gevels of witte auto’s sneller uitbijten.

De beeldstabilisatie bij 4K is een sterk punt en hoort bij het beste wat je in dit prijssegment tegenkomt. Loop of ren je tijdens het filmen, dan blijft het beeld bruikbaar. Ook nachtopnames vallen mee, met genoeg detail in de schaduwpartijen, al raken felle lichtbronnen wel overbelicht.

Bij lange video-opnames helpt de vergrote koeling van dit model, die volgens Samsung ongeveer 70% groter is dan die in de A54. Warmte is bij 4K-opnames de reden dat een toestel op een gegeven moment stopt met filmen.

Het camera eiland van de A55 ligt in een metalen frame met Gorilla Glass Victus+ eromheen, en de lenzen steken uit. Bekijk bij een gebruikt toestel dus eerst het glas voor de lenzen tegen een lichtbron: een barst of diepe kras zie je zo staan, en die vertaalt zich naar wazige plekken of licht sluiers in je foto’s.

Test daarna alle drie de camera’s los van elkaar. Schakel handmatig naar de ultragroothoek en de macrostand, want een defect aan één sensor merk je pas als je die stand daadwerkelijk opent. Maak een foto tegen een witte muur en kijk of er geen vlekken in beeld staan, want dat wijst op stof achter het glas.

Bij Fixje testen we die punten voordat een toestel de deur uitgaat, met een A, B of C grade die aangeeft hoe het exemplaar eruitziet. Zo weet je vooraf welke gebruikssporen je kunt verwachten.

De camera hardware van de A55 is identiek aan die van de Galaxy A54: dezelfde 50 megapixel hoofdcamera met stabilisatie, dezelfde 12 megapixel ultragroothoek, dezelfde 5 megapixel macrolens en dezelfde 32 megapixel selfiecamera.

Bij het naast elkaar leggen van dezelfde opnames zagen testers pas op pixelniveau verschil in scherpte. De A55 legt kleuren iets natuurlijker vast, de A54 doet het bij 2x zoom juist beter. Op fotokwaliteit alleen is de sprong tussen deze twee generaties dus klein.

Koop je dit toestel vooral om mee te fotograferen, dan is een refurbished Samsung Galaxy A54 een serieuze overweging. Ga je voor het metalen frame, de snellere Exynos 1480 en de langere accuduur, dan zit je bij de A55 beter.